Home » Raven Connect » Werk in uitvoering Raven Connect

Werk in uitvoering

Ergens begint een idee. Soms stopt het. Soms belandt smeulend het op een stapel om op enig moment weer op te vlammen.

Ik kan elke dag wel iets bedenken. Als kind had ik de geldautomaat uitgevonden. Als er snoep-, snack- en tabakautomaten zijn, waar het geld in gaat, zou er ook iets kunnen zijn waar geld uit kan komen omdat iedereen die werkt toch geld verdient. Ik kwam thuis en er werd warm om gelachen.

Polder-yoga

Onlangs bedacht ik het woord 'Polder-yoga'.

Down to earth, niet moeilijk doen, geen ranke kraanvogels, wel de stijve hark die langzaam wandelend in beweging komt. We nemen afscheid van jargon als thuiskomen, zelfliefde, loslaten, een momentje voor jezelf. Je bent al thuis, ook al ben je onderweg. Dat is ook thuis, en bij jou in huis ben je ook onderweg. Natuurlijk heb je waardering voor wie je bent. Geef jezelf de kans. Je hebt toch ergens een passie? Loslaten is vaak pijnlijk. Dat zou ik vooral niet doen, al zegt bijna iedereen van wel. Loslaten wordt dan een 'moeten' en dan zit je weer vast. Loslaten gaat vanzelf of niet. Een momentje voor jezelf, dat kan ook een plaspauze of een rookpauze zijn, of even spelen met je telefoon. Zeg eens eerlijk: is niet IEDER moment voor jezelf? Ook als je dat moment met anderen deelt, of als je je even niet bewust bent wat je doet?

Polderyoga is gewoon buiten zijn en wandelen, of binnen zijn met koffie, thee en appeltaart, het liefst met zo min mogelijk suiker, met veel kaneel en zelfgeklopte slagroom. Een goed gesprek is ook yoga. Yoga betekent namelijk 'verbinding'. In dit geval is het verbinding met jezelf en met degene die jij uitkiest. That's all.

Dit staat bij 'Werk in uitvoering' omdat het a) nooit af is en b) iets is dat je enkel kunt uitvoeren. Erover praten is ook polderen, maar geen yoga. Contact zoeken wel.

Het vervolg op Polder-yoga is Stepfulness

De waakvlam

Van de vele ideeën die ik de afgelopen jaren kreeg, werd als eerste 'De waakvlam' (Dutifulness) geconcretiseerd.

Dit is een handleiding voor het omgaan met een (dreigende) burn-out. Het eerste deel is geschreven vanuit het perspectief van de werkgever.  Het tweede deel is de wetenschappelijke onderbouwing en het derde deel geeft meer advisering op persoonlijk niveau. Dit werk is in het Nederlands vrijwel af. De laatste inzichten ben ik aan het verwerken. Ik verwacht dat dit in september 2021 gereed is.

Dit werk sluit overigens aan bij Stepfulness.

De poppenspeler van Pamplona

Aan de ontwerptafel staat een poppenspel, noem het 'Playfulness',  voor groepsbijeenkomsten, het liefst op een vakantielocatie, waarbij de spelers het hogere zelf en de poppen het lagere ego zijn, totdat de spelers zich zo met de poppen vereenzelvigen dat hun ego's ook gaan botsen. Uiteindelijk hebben ze ook een gezamenlijk doel en komen ze tot elkaar door de eigen schaduwen onder ogen te zien.

Het scenario gaat over een poppenspeler die overlijdt en de poppen aan zijn dochter nalaat. De poppen blijken te kunnen praten. Eigenlijk waren zij de baas over het spel. De dochter voelt dat zij de gevangene van de poppen dreigt te worden en wil  de geesten van de poppen vrij laten. Dan gaat er iets mis. Sommige poppen willen helemaal niet vrij zijn, anderen denken dat het een truc is, weer anderen trekken aan de poppen om hun vrijheid te erkennen, kortom: gedonder in de tent. Deze dochter vraagt de groep spelers om hulp zodat de poppen vredig heen kunnen gaan. De spelers bedenken dan een scenario met elkaar, maar de poppen zullen het spel zeker beïnvloeden. Zouden de spelers er uit komen en de verleidingen van de poppen en hun onderlinge strijd kunnen weerstaan?

Van dit spel ga ik de karakters van de poppen nader omschrijven. Als je het leuk vindt om mee te fantaseren...
laat maar weten!